W sobotę musiałam dokupić zastrzyki dla mojego dziecka. W ramach sobotnich zakupów, zaszłam do apteki w centrum naszej wsi, aby zrealizować receptę. Czasami robię tu niezbędne zakupy, głównie realizując jakieś "szybkie" zakupy przeciwdziałając nadchodzącym infekcjom dzici lub moim. Za okienkiem aptecznym panie zawsze służą pomocą i fachowym doradztwem. Dla niezdecydowanych klientów doradzają co jest lepszym specyfikiem. Ceny umiarkowane jak na naszą wieś, niezbyt wygórowane, ale wiadomo- mogłyby być niższe. Na medykamenty wydaje się bardzo dużo pieniędzy. Bynajmniej u mnie w domu- głównie gdy dzieci chorują. Panie ekspedientki zawsze w czyściutkich fartuchach. W aptece jest zawsze porządek. Czyste podłogi. Kącik dla maluchów, w którym mogą sobie usiąść przy stoliku i poczekać na rodziców robiących zakupy. No i co ważne: do apteki jest podjazd dla niepełnosprawnych! Rzadko spotykane zjawisko w małych miejscowościach (u mnie niestety rzadkie). Czas obsługi: bywa długo, jeśli przed okienkiem znajdzie się absolutnie niezdecydowany klient. Zazwyczaj sprzedaż przebiega sprawnie. Nawet bardzo.

We wtorkowy poranek zadzwonił do mnie kurier z informacją, że ma dla mnie przesyłkę. Myslałam, że stoi już przed domem. Jednak nie. Okazało się, że będzie za 3 godziny. Jak się zapowiedział, tak też był. Punktualnie. niesamowicie kulturalny i grzeczny pan. Przywitał się, zamienilismy zdawkowo kilka zdań, ale wszystko w bardzo miłym i kulturalnum tonie. Jest to o tyle ważne, ponieważ nie z każdej firmy kurierskiej przyjeżdżają kurierzy o miłym usposobieniu. Czasami kontakt jest po prostu wręcz żenująco chamsk. Tym razem z firmy DPD kurier miły, sprawnie załatwilismy formalności. Z tego co zauważyłam, samochód zadbany i czysty. Nie pozostaje nic innego jak wystawić pozytywny komentarz.

chciałem załatwić drobną sprawę w banku, zmiana telefonu do wysyłania smsów. Miałem przy sobie jedynie prawo jazdy, które okazało się dokumentem niewystarczającym do załatwienia czegokolwiek. Ing bank obecny jest na rynkach zachodnich i napewno nie pyta o dowód osobisty lecz jakikolwiek dokument tożsamości. W celu upewnienia się, że dany klient jest właściwy dla dokonania jakiejkolwiek operacji bankowej przedstawiciel banku powinien zadać kilka pytań . np: nazwisko rodowe matki, adres zamieszkania czy numer telefonu etc. celem maksymalnego udogodnienia klienteli. Dziwi mnie bardzo "oporne" podejście do interesantów. Sam bank zaś wygląda estetycznie, miła obsługa, wyuzdane slogany grzecznościowe, które w przypadku j/w zamieniają sie w "ból". Wydaje się czasami, że nadmiar uprzejmości z efektem końcowym danej sprawy nie idzie w parze. Nic dodać nic ująć, bank jak każdy inny.

Bardzo miła obsługa, pracownicy są uśmiechnięci i sympatyczni. Po podjechaniu pod dystrybutor pracownik stacji podchodzi zanim kierowca wysiądzie z auta. Nie trzeba chodzić i prosić o pomoc w zatankowaniu. Przy kasie podczas zapłaty bardzo grzecznie zadawane jest pytanie o kartę na punkty oraz o to czy nie życzymy sobie czegoś jeszcze.

Lodziarnia znajduje się w widocznym miejscu tuż przed wejściem do marketu Real w Centrum Handlowym King Cross Marcelin. Posiada ładną i dobrze skomponowaną gamę kolorystyczną. W dość małym punkcie usługowym zainstalowane zostały bardzo duże, czytelne i odpowiednio wyeksponowane tablice z ofertą punktu oraz cenami poszczególnych produktów. W czasie zakupów mogłem dokonać wyboru z bardzo szerokiej oferty lodów. Umieszczone były w czystych i zadbanych chłodziarkach. Ich układ był czytelny i estetyczny. Opisanie kolejnych rodzajów lodów było bardzo dobre. Tabliczki z nazwami były nie tylko czytelne, ale i ładne pod względem estetycznym. Nieco gorzej zaprezentowała się obsługa. Wszakże wygląd obsługującej mnie pracownicy nie wzbudził najmniejszych zastrzeżeń. Jednak już jej zachowanie pozostawiło spory zakres do poprawy. Pani nie okazała ani zniecierpliwienia, ani braku wiedzy z zakresu wykonywanej pracy. Jednak nie dostrzegłem u niej także ani uśmiechu, ani większej od przeciętnej dozy życzliwości. Nie usłyszałem też wielu zwrotów grzecznościowych, jak np. „Dzień dobry” czy też „Smacznego”. Pracownica wykonywała swoją pracę szybko, sprawnie i poprawnie, nie zachęcając jednak zbytnio takim ustosunkowaniem do klientów do ponownego odwiedzenia lokalu. W końcu najgorszą ocenę należy wystawić obszarowi spożywania zakupionych produktów. Czy też poprawniej należy wskazać – braku takiej przestrzeni. Po nabyciu lodów czy też deserów klienci mogą zjeść je w drodze do wyjścia czy też innego punktu handlowego na terenie centrum. Mogą też usiąść na ławkach stojących na korytarzach centrum w regularnych odległościach. Nie ma za to odpowiedniej strefy należącej wyłącznie do lodziarni, z której mogliby skorzystać klienci. Stąd też ostateczna ocena jest poniżej przeciętnej.

Media Markt znajduje się na piętrze centrum handlowego King Cross Marcelin w Poznaniu. Jego lokalizacja jest bardzo dobra, choć market znajduje się dość daleko od najbliższego wejścia do centrum handlowego. Prowadzą do niego ruchome schody. Już na parterze ustawione są pierwsze oferty handlowe marketu. Zachęcają klientów do wejścia do marketu, mającego szeroką ofertę i bardzo dużą jak na poznańskie warunki powierzchnię handlową. Media Markt zajmuje w całości piętro centrum handlowego. Widać to m.in. w charakterystycznych barwach ścian całego piętra, odpowiadających kolorom marketu. Wszystkie punkty usługowe, oferowane przez market, są czytelnie opisane oraz posiadają szerokie wygodne dojścia. Niestety, czytelny układ działów na właściwym terenie marketu nie został zachowany. Ku mojemu zdziwieniu zlikwidowane zostały tabliczki, wskazujące położenie konkretnych działów marketu. W poszukiwaniu określonych produktów skazany zostałem na poszukiwania własne, obejmujące systematyczne i żmudne obchodzenie kolejnych regałów. W tym zakresie pomocna okazała się obsługa. Wszystkie osoby z marketu, z którymi miałem kontakt, były uprzejme, miłe oraz kompetentne. Udzieliły wyczerpujących informacji nie tylko o lokalizacji określonego artykułu, ale potrafiły odpowiednio wyczerpująco opisać i zaprezentować alternatywne do poszukiwanego produkty. W czasie zakupów nie zauważyłem braków w cenach przy oferowanych towarach. Jedynie opisy techniczne kolejnych urządzeń opisane były niewyczerpująco oraz dość małą czcionką. Te wszystkie elementy złożyły się na dość dobrą ostateczną ocenę.

Lokal gastronomiczny znajduje się na parterze kamienicy niedaleko akademików i prezentuje iście studencki poziom. Nie jest to punkt, w którym wymagający klient dobrze się poczuje i zje tak smacznie, jak u konkurencji. Lokal jest mały. Ma kilka stolików przeznaczonych dla spożycia produktów na miejscu. Jednak nie jest to duża liczba. Przestrzeń przeznaczona dla klientów jest stosunkowo niewielka. Wystarczy jedna osoba na wózku inwalidzkim lub z wózkiem dziecięcym by skutecznie zablokować przepływ klientów. Niemniej lokal posiada niski próg, ułatwiający dostanie się do jego wnętrza osobom niepełnosprawnym. Na górnej części lewej ściany znajduje się cennik. Jest bardzo wyraźny i czytelny, jednak, można stwierdzić, że paradoksalnie, nie zawiera on cen wszystkich produktów dostępnych w lokalu. Dodatkowo, ceny w punkcie są wysokie. W lokalach konkurencji można zakupić tego samego typu produkty za kilka złotych mniej. Widać tu ukierunkowanie na klientów – studentów, którzy w okolicy nie mają możliwości skorzystania z usług innego lokalu serwującego kebaby. Największą wadą lokalu jest jednak niska jakość serwowanych produktów. Odstają one poziomem od tego samego typu produktów konkurencyjnych punktów gastronomicznych. Są one nie tylko mniej smaczne, ale także mają mniejszą wielkość. Ilość surówek w kebabach i tortillach jest uboga. W smaku są one mniej świeże oraz mniej soczyste, niż w produktach tego typu, które kupowałem w innych lokalach. Kwestia jakości obsługi wzbudza mniej uwag. W lokalu w czasie mojej wizyty były dwie osoby z personelu. Pracowali dość sprawnie i szybko. Nie popełnili pomyłki w zleceniu mimo, że w lokalu było kilka osób, które złożyły swoje zamówienia i czekali równocześnie na ich realizację. Stosowali jednak jedynie podstawowe zwroty grzecznościowe i byli przeciętnie życzliwi. W końcu też to oni realizowali zamówienia, tworząc kompozycje, które nie zachwycają i odbiegają jakością od konkurencji. I właśnie ze względu na ten fakt lokal dostaje złą ocenę.

Z żalem należy zauważyć, że władze miasta Poznań lekceważą sobie problemy części mieszkańców, utrzymując stan tras rowerowych na poziomie niezwykle niskim. Miałem nieprzyjemność zapoznać się z tym faktem osobiście. Wybrałem się na przejażdżkę drogami Poznania w związku z odbywającymi się na Malcie mistrzostwami kajakarskimi. Przejazd przez pół miasta wiązał się z wyprawą, jakiej nawet się nie spodziewałem. Ostatecznie udało mi się osiągnąć cel, a nawet wrócić do domu bez żadnego uszczerbku na zdrowiu. Zawdzięczam to jednak jedynie doświadczeniu, a nie bezpieczeństwu dróg, którymi się poruszałem. Ogólnie stan tras rowerowych w Poznaniu można określić jako fatalny. Wady, o których tu mówię, można podzielić na kilka rodzajów. Przede wszystkim należy podkreślić, że układ dróg rowerowych w mieście jest chaotyczny. Oznakowanie istniejących tras jest poprawne. Jednak pozostałe elementy związane z ruchem rowerowym są w okropnym stanie. Część dróg została wykonana niedbale. Jadąc ulicą Serbską, szczególnie na odcinku od ul. Wilczak do Lechickiej, musiałem zmierzyć się z niespotykanymi nigdzie indziej wybojami. Droga wykonana była z kostki poz-bruk. Niestety, wykonawca nie zadbał, by kostka została ułożona na dobrym podłożu. W efekcie, wraz z upływem czasu, powierzchnia uległa miejscowym wybrzuszeniom lub zapadaniu. Na środku drogi pozostawiono wystające wloty do kanalizacji. Najechanie na nie skończyć się może upadkiem i poważnym uszkodzeniem roweru, gdyż wystają one z chodnika niczym kretowiny, których rowerzysta nie jest w stanie pokonać. Tym bardziej, że w tamtym regionie jedzie się z górki i można bez większego wysiłku osiągnąć dość dużą prędkość. W tym miejscu należy zauważyć, że szybkie poruszanie się po tej drodze rowerowej jest nie tylko niewskazane, ale wręcz powinno zostać zabronione. Wiąże się to z procederem znanym w Poznaniu każdemu rowerzyście. Nie mając lepszego pomysłu, władze dbają o powiększanie długości dróg rowerowych poprzez stosowanie pewnych popularnych zresztą chwytów. Zamiast budować, wystarczy, że domaluje się pasy oraz symbol roweru na chodniku, by stworzyć w ten sposób drogę rowerową. Nikogo nie powstrzymuje fakt, że często prowadzi to do powstawania paradoksalnych sytuacji. Z jednego szerokiego chodnika tworzy się część przeznaczoną dla pieszych oraz węższą od niej (!) drogę rowerową. Urzędników nie porusza fakt, że na takich trasach, zwłaszcza w miejscach dużego natężenia ruchu pieszego, jadące z naprzeciwka rowery nie są w stanie bezpiecznie się minąć. Takie drogi mają niekiedy poniżej 130 cm szerokości. Dla dwóch dorosłych osób poruszających się rowerami górskimi jest to za mało. Tym bardziej, że z jednej strony idą piesi, a z drugiej są albo znaki drogowe, albo słupy i lampy, albo konstrukcja mostu, jak ma to miejsce na Moście Rocha. Kolejnym mankamentem jest niespójność systemu dróg w mieście. Jadąc ul. Prymasa A. Hlonda dotarłem do miejsca, w którym rozpoczynały się prace remontowe. Ul. Zawady, stanowiąca przedłużenie wcześniej wskazanej drogi, była całkowicie zamknięta aż do Ronda Śródka. Przed skrzyżowaniem obu ulic oficjalnie kończyła się droga rowerowa. Nieszczęśliwe zakończenie trasy komplikował fakt, że równocześnie kończył się chodnik. Nie było żadnej możliwości, jak wjechać na ulicę stanowiącą objazd. Ta jest jednak ciasna, tak bardzo, że może się na niej zmieścić jedynie jedno auto. Wobec dużego natężania ruchu na tym odcinku, jeden rowerzysta powoduje dodatkowe utrudnienia i zatory w ruchu samochodowym. Takie sytuacje są symptomatyczne dla wielu ulic Poznania. Ma to miejsce np. w przypadku ulicy Fredry na wysokości Teatru Wielkiego. Od skrzyżowania z al. Niepodległości do Mostu Teatralnego na mapie dróg rowerowych Poznania istnieje biała plama. W obu kierunkach na dalszych odcinkach droga rowerowa już jest, ale tylko po jednej stronie ulicy i to bardzo wąska. Często droga rowerowa jest współdzielona z chodnikiem. Polityka ta polega jedynie na ustawieniu na chodniku znaku drogowego, na którym są sylwetki ludzi oraz roweru. W ten sposób koszt powstania drogi rowerowej zamyka się w kosztach postawienia znaku drogowego. Taka sytuacja ma miejsce np. na ul. Księcia Mieszka I. Mankamentem ul. Serbskiej, o którym należy jeszcze wspomnieć, jest brak odpowiedniej sygnalizacji świetlnej. Na skrzyżowaniach z bocznymi ulicami brakuje całkowicie świateł dla rowerzystów. Drogi rowerowe są odpowiednio oznaczone, posiadają charakterystyczną barwę i pasy. Na skrzyżowaniach, obok pasów przejścia dla pieszych, znajdują się przejścia rowerowe. Jednak obok świateł dla pieszych nie ma świateł dla rowerzystów. Utrudnia to poruszanie się rowerom. Kolejną wadą, jaką należy podkreślić, jest niespójność oznakowania dróg rowerowych. To zjawisko, z którym rzadko się spotykałem, ale które miało miejsce. Utkwiło mi w pamięci zwłaszcza skrzyżowanie ulic Wszystkich Świętych oraz Za Bramą. Prowadząca pierwszą z nich droga rowerowa teoretycznie jest przedłużona w obu kierunkach na drugiej ulicy. Niestety, w rzeczywistości kierunek do Placu Kolegiackiego brakuje pasów, wskazujących na jej istnienie. Na tym odcinku można się poruszać w pełni bezpiecznie jedynie w stronę przeciwną. O istnieniu drogi rowerowej można jedynie przypuszczać na podstawie obserwacji – prawa część ulicy posiada taką samą nawierzchnię, jak lewa, na której jest jednokierunkowa droga rowerowa. W tym przypadku nie ma jednak pasów ani znaków. Ku zaskoczeniu, na wylocie ul. Za Bramą, przy pl. Kolegiackim, znajduje się znak roweru, wskazujący, że rowerzyści muszą skręcić w tym miejscu, kontynuując swoją podróż w bezpiecznych warunkach. Nie ma bowiem możliwości jazdy na wprost. Po skręceniu czy to w lewo, czy też w prawo rowerzystę zaskakuje fakt, że nie ma całkowicie nie tylko wyznaczonych dróg rowerowych, ale nawet znaków, które ułatwiłyby poruszanie się. W końcu należy zwrócić uwagę na fakt, że praktycznie na całym obszarze Starego Miasta od strony zachodniej nie ma wyznaczonych żadnych dróg rowerowych. W tej sytuacji na ogromną pochwałę zasługuje ulica Mostowa, posiadająca szeroką, dwukierunkową, asfaltową drogę rowerową. Stanowi ona bardzo dobry przykład na to, że realizacja idei Poznania przyjaznego rowerzystom jest możliwa. O ile jednak władze będą miały spójny, konkretny i całościowy plan realizacji projektu wybudowania systemu dróg dla rowerzystów w całym mieście. Wszakże tereny wokół Pestki mają dość dobrze opracowane i zbudowane trasy dla rowerów, a nie są one wyjątkiem w skali miasta. Niestety, ilość braków i wad w tym systemie jest znaczna, a powyższy opis stanowi tego ilustrację.

W dniu 20.08.2010 roku o godzinie 6:00 udałam się do toalety w pociągu relacji Lublin- Warszawa i byłam zaskoczona, ale pozytywnie, gdyż w toalecie było bardzo czysto, a nawet było dostępne mydło i papier toaletowy, żadnych przykrych zapachów. Niestety nie była dostępna woda , ani w kranie, ani do płukania ubikacji. Wniosek, że chyba w PKP nie można mieć jednocześnie wody i czystości.

Cel: Robienie codziennych zakupów Często robię zakupy w tym sklepie przede wszystkim ze względu na jego bardzo bliskie położenie względem mojego mieszkania, ale również ze względu na jakość świadczonych usług. To co go wyróżnia to szeroka gama produktów, można znaleźć artykuły zarówno od najtańszych producentów jak i tych lepszych, jednak trudno o produkty bardzo ekskluzywne. Ceny są przeciętne, tzn. robiąc tam codzienne zakupy nie przepłacamy, ale korzystając z promocji w innych sklepach można znaleźć coś tańszego. Oczywiście 'Stokrotka' organizuje różnego rodzaju promocje, więc często można kupić różne produkty w bardzo atrakcyjnej cenie. Do zakupów pieczywa zachęca jego zniewalający zapach z przysklepowej piekarni, co gwarantuje, że pieczywo jest zawsze świeże. Jednak największym problemem sklepu jet obsługa stoiska wędlin i serów oraz kas. Jeśli chodzi o sam personel to zawsze są to pracownicy czyści/zadbani, sympatyczni, którzy służą swoją dobrą radą. Jednak bardzo często występuje ich niedobór. Niejednokrotnie stoisko mięsne obsługiwała jedna kobieta a ogonek składał się już z kilku bądź kilkunastu osób. Jeszcze bardziej może zniechęcić fakt, że w tym czasie inna pracownica zajmowała się sprzątaniem bądź układaniem produktów. Jeśli chodzi o kasy to ewidentnie brakuje personelu do ich obsługi, bo niejednokrotnie nawet na dźwięk dzwonka wzywającego pracownika do kasy długo nikt się nie pojawiał. W sklepie przy Żelazowej Woli znajdują się 4 kasy, niestety zdarzają się sytuacje, że ilość ta jest niewystarczająca nawet jeśli wszystkie są otwarte. Powierzchnię sklepu oceniam jako wystarczającą, przejścia między półkami się dość obszerne, jedynie strefa kas może sprawiać problemy w jej pokonaniu. Cały sklep jest bardzo czysty i zadbany, robiąc tam zakupy praktycznie codziennie przez kilka lat nigdy nie przykleiłam się do podłogi, nie widziała żadnych mokrych lub tłustych plam bądź bałaganu wśród asortymentu. Również konkursy, które organizowane są przez Stokrotkę nie są fikcją, znam osobiście kilka osób, które dzięki zdrapce z tego sklepu wzbogaciły się o telewizor plazmowy bądź inne nagrody. Na terenie sklepu znajdują się dwa bankomaty. Ogólnie jestem bardzo zadowolona ze świadczonych przez sklep usług jednak zbyt długie czekanie w kolejkach staje się bardzo uciążliwe.

Pani kelnerka była bardzo miła, pomocna, cały czas pytala się, czy coś podać, ale jednocześnie nie narzucająca się. Gdy tylko usiedliśmy przy stoliku, przyniesiono nam karty, zaproponowano najlepsze drinki i promocję dnia, z której zresztą wszyscy skorzystali. Udało jej się nawet namówić do zamówienia drinka, którego zamawiający nie znał, nie wiedział jaką ma cenę ani z czego się skłąda, ze względu na umiejętne podejście do klienta. Obsługa była sprawna, zawsze na czas, klenerka uśmiechnięta i dowcipna.

Sklep Zara, jest moim ulubionym sklepem od kilku lat, ale sklep na Zara na Targowku jest dla mnie dokladnie tym, czego szukam, wszyscy pracownicy sa bardzo dostepni, usmiechnieci i zawsze chetni do pomocy( niestety, ale taka obsluga jest tylko tam) i co najwazniejsze, to ubrania nie leza na podlodze. Po wejsciu do Zary na Targowku, czuje sie jak ktos wyjatkowy, zawsze mile powitanty i oczekiwany. Bardzo szczerze polecam i mam nadzieje w przyszlosci moc czesciej wyrazac taka opinie. ps. kiedys pracowalam jako manager w sklepie i nie wiem jak oni to robia, ale atmosfera zakupow jest niesamowita!

Dokonałem zamowienia telewizora poprzez strone internetową www.electroworld.pl z odbiorem w placówce w Opolu. Telewizor dotarł w podanym terminie 3 dni a ja byłem na bieżąco informowany mailami o przebiegu realizacji zamówienia. Sam odbiór przebiegł sprawnie i w miłej atmosferze.Towar w idealnym stanie.Polecam tą sieć.

Obsługa zazwyczaj miła, choć czasami Panie ekspedientki zbyt mało korzystają ze swoich uśmiechów. Wystrój sklepu przestrzenny, łatwo odnaleźć gdzie co leży. Personel wygląda schludne w firmowych bluzeczkach. Cena obuwia na każdą kieszeń, przy czy jakość obuwia jak dla mnie bardzo dobra. Obuwie wygodne i ładnie prezentujące się na nodze. W sklepi dostępne są jednorazowe skarpetki do przymierzania butów. Ogólna ocena zadowalająca.

Obsługa była koszmarna. Przede wszystkim po przyjściu do lokalu, wszystkie stoliki puste były jeszcze brudne, zaś te w ogródku były mokre od deszczu ,który minął i z brudnymi szklankami. Kelnerka najpierw zaczęła sprzątać niektóre stoliki (nie ten przy którym usiedliśmy a który też był brudny), zamiast podejść do nowych klientów. Kiedy zniecieprliwiona podeszłam do baru by złożyć zamówienie, prosiła by wrócić na miejsce. Przyjęła zamówienie bez zapisywania informacji i pomyliła się w zamówieniu. Przyniosła zły element dania i gdy zwrócono jej uwagę powiedziała: a bo to nam się nałożyło. Napoje przyniosła po 20 minutach. Dania były ok, ale porcje ryb były bardzo małe w stosunku do ceny. Kelnerki wszyscy musieli wołać, bo zapominały się i rozmawiały ze znajomymi w ogórdkach. Przyniosły też jednej osobie zimne danie. Rachunek przyniosły 15 minut po złożeniu takiej prosby, bez etui, a właściwie w ręce pokazując, ile trzeba zapłacić (sic!).

Lokal zachowany w starym stylu wokół karczmy zadbany ogród z drewnianym mostkiem. Parking wystarczający dla odwiedzających gości. Wnętrze karczmy jak i również meble, bar także zachowany w antycznym stylu. Do dyspozycji mamy główna salę, zadaszony taras oraz ustronną salę na piętrze gdzie możemy spokojnie zjeść posiłek. Potrawy podane na talerzach z delikatną dekoracją wyglądają apetycznie a smakują wyśmienicie. Porcję są bardzo duże a ceny nie są wysokie. Personel „Karczmy Kalina” profesjonalnie podchodzi do klienta. Przy organizacji imprez służą wszechstronnym doradztwem: pani kierownik oraz pani Kasia, która doskonale przystraja stoliki. Karczma doskonale radzi sobie z imprezami okolicznościowymi, nie spóźnia się z podaniem gorących dań. Szczególne podziękowania właścicielowi Karczmy panu W. F. za stworzenie idealnej restauracji w okolicach Białej Podlaskiej.

Przez długi czas szukałam pewnego kosmetyku w drogeriach i aptekach. Byłam już zmęczona tym, że nigdzie nie mogę go znaleźć. Wtedy znalazłam w internecie stronkę Apteki Gdańskiej. Okazało się, że jest to apteka internetowa - można przez internet lub telefon złożyć zamówienie na dowolny kosmetyk lub lek. Najpierw napisałam do apteki maila z zapytaniem o produkt, którego szukam. Bardzo miła pani odpisała mi, że dostanę w Aptece Gdańskiej rzecz, którą szukam i nawet podesłała mi linka do strony z opisem produktu. Złożyłam zamówienie przez internet, nie musiałam się nawet rejestrować na stronie i w formularzu dotyczącym zamówienia wybrałam sposób, w jaki chcę otrzymać kosmetyk i jak za niego zapłacić. Można np. wybrać przesyłkę do domu, ale ja wybrałam odbiór osobisty. Później zaznaczyłam opcję "płatność kartą/gotówką". Na drugi dzień popołudniu zjawiłam się w Aptece Gdańskiej i zapytałam, czy mogę odebrać moje zamówienie. Byłam przekonana, że skoro pani przesyła mi link do produktu, to od razu będę mogła go kupić. Okazało się jednak, że moje zamówienie było równoznaczne z tym, że apteka dopiero dokonała zamówienia na mój kosmetyk. Trochę mnie to zdenerwowało, ale pomyślałam, że przecież w aptece nie muszą mieć wszystkiego - ważne, że specjalnie dla mnie zamówią. Mój towar miał przybyć kolejnego dnia, więc ja następnego dnia znów stawiłam się po odbiór. Przypominam, że zaznaczyłam w formularzu opcję "płatność kartą/gotówką przy odbiorze osobistym". Na miejscu okazało się, że nie mogę zapłacić kartą płatniczą, bo mój kosmetyk kosztuje 21 zł, to i tak jest niska cena i będą jakieś problemy z marżą. Jako że nie miałam przy sobie gotówki, byłam w kropce. Okazało się, że jeśli coś dokupię i cena będzie wyższa i nie będzie jakiś dziwnych problemów z marżą, to wtedy spokojnie dokonam płatności kartą. Poprosiłam więc o byle jakie tabletki na gardło. Pani farmaceutka, skorzystała z okazji i - moim zdaniem - dała mi najdroższe jakie były. W sumie za zakupy zapłaciłam 35 zł. Rozczarowałam się, i to bardzo, bo w formularzu zamówieniowym na stronie było wyraźnie napisane, że będę mogła zapłacić kartą albo gotówką. To chyba nie problem umieścić informację, o tym, że "przy odbiorze osobistym towarów do ceny takiej i takiej płatności kartą nie uwzględniamy". Rozczarowałam się, ale całe szczęście, że panie farmaceutki (bo były dwie) były bardzo miłe, spokojne i starały mi się wszystko wytłumaczyć. Cieszę się, że Apteka Gdańska specjalnie dla jednego klienta sprowadziła produkt, którego nie można znaleźć w wielu innych olsztyńskich aptekach, ale niesmak z opisanej wyżej sytuacji pozostał.

Oferta firmy mało atrakcyjna, ceny w porównaniu z konkurencją wysokie, a twierdzenie, że Speak Up jest nowocześniejszy to bzdura, fakt, że posiadasz częś zajęć przy komputerze tylko obniża koszty prowadzenia zajęć i nie jest korzystne dla uczącego się. Na rozmowie wstępnej pan D. przedstawił pobieżnie ofertę szkoły, zaprosił na test wprowadzający i przyciskał w nieumiejętny sposób do podjęcia decyzji o podpisaniu umowy na kurs językowy TU I TERAZ. Był bardzo niemiły, żeby nie powiedzieć bezczelny. Gdy poprosiłem o czas na zastanowienie, z "łaską" umówił się na jutro. Stosował słabe techniki sprzedażowe (oferta limitowana itp.), a gdy oddzwonił zapytać, dlaczego nie przyszedłem na drugie spotkanie obrażonym głosem na moją odpowiedź "inne firmy mają atrakcyjniesze ceny" powiedział: skoro pan tak twierdzi, to do widzenia. Ech...

Obsługa przy kasie przyjazna, choć trochę rozkojarzona (najpierw powiedziano mi, że drożdżówka z serem jest, potem że nie, potem, że jednak jest, a potem, że nie ma ;)). Wygląd lokalu przeciętny. Czysto. W momencie kiedy odwiedziłem placówkę cukierni faktycznie wybór był dość mały, większość produktów była wyprzedana. Jakość produktów natomiast. nie odbiega od ogólnych standardów firmy. Bardzo smaczne, świeżo, choć nieco drogo. Niestety po konsumpcji produktów na zewnątrz cukierni, gdy skorzystałem z toalety pracownik lokalu (prawdopodobnie właściciel) kazał mi zapłacić za toaletę. Na nic zdał się argument, że 10 minut temu zakupiłem na miejscu 2 ciastka. Powiedziano mi, cytuję: "To tak jakby pan kupił bilet do kina i chciał 10 filmów obejrzeć". Bez protestu poszedłem do kasy i zakupiłem 1 bułkę. Gdy zapytałem Pań przy kasie, czy właściciel zawsze tak reaguje na klientów korzystających z toalety powiedziały: "wolimy się nie wypowiadać na ten temat". Z powodu tego zajścia zmuszony jestem wystawić najniższą ocenę za zachowanie personelu.

Wiedzę i kompetencje personelu określiłbym jako dobre, jednak żeby zasięgnąć porady na większości działów trzeba poczekać w kolejce do pracownika danego działu. Jeśli więc ktoś chce zrobić większe zakupy, na kilku działach - musi się przygotować na kilka kolejek. Dość dobra oferta zróżnicowanego w cenie towaru - można więc kupić dany towar w niższej cenie lub ten sam ale markowy w wyższej - w zależności od upodobania czy potrzeby. Działy dość dobrze oznaczone a jeśli komuś to za mało - to może wziąć sobie plan/mapkę marketu w celu łatwiejszego poruszania się po obiekcie. Zaletą marketu jest też to, że nadmiar zakupionego materiału lub niepotrzebny towar można bez problemu zwrócić i otrzymać zwrot pieniędzy.